Eline Cox

Ik ben Eline Cox en werk als ANIOS op de Intensive Care. Daarnaast schaats ik marathons in de Topdivisie bij Schaatsteam Turner.

Op de Intensive Care zorgen we voor de meest zieke patiënten. Een deel van de patiënten wordt acuut opgenomen na bijvoorbeeld een ongeval of vanwege een ernstige ziekte of complicatie. Daarnaast krijgen we veel post-operatieve patiënten om in de eerste uren na de operatie te monitoren en stabiliseren. Je werkt in een team nauw samen met collega’s van verschillende disciplines. Geen dag is hetzelfde en de situatie kan continu veranderen. Samen proberen we de beste zorg te leveren voor de patiënt en de familie. Ik vind het heel mooi om daaraan bij te kunnen dragen.

Op de schaatsbaan proberen we ook met het team zo goed mogelijk te presteren. De natuurijswedstrijden vind ik het leukste: hoe langer, hoe zwaarder, hoe beter. Ook daar moet je snel kunnen schakelen en om kunnen gaan met wisselende situaties. Ik vind het heel leuk om deze combinatie te doen en ik denk ook echt dat het elkaar kan versterken. Wat ik op de Intensive Care leer neem ik mee naar het schaatsen, en wat ik bij het schaatsen leer kan ik weer deels meenemen naar de Intensive Care.

We hebben het schaatsteam vorig jaar zelf opgezet, vanuit de ambitie om werk en topsport op hoog niveau te combineren. Het team bestaat uit allemaal schaatsers die werken in het ziekenhuis. Die gedeelde achtergrond zorgt voor veel onderling begrip en steun, juist op momenten dat het combineren van werk en trainingen uitdagend is. Samen met mijn teamgenoten, Manon Gremmen (UMC Utrecht), Judith Krabbenborg (Diakonessenhuis) en

Iza Stekelenburg (St. Antonius Ziekenhuis), train ik in en rondom Utrecht. We schaatsen op de Vechtsebanen, skeeleren in het Maximapark of op de skeelerbaan in Zeist en fietsen veel over de Utrechtse Heuvelrug.

De diensten op de Intensive Care wisselen heel erg. Ik doe dag-, avond-, nacht- en weekenddiensten. De roostermaker houdt gelukkig rekening met iedereens wensen. Zo kan ik ervoor zorgen dat ik voor belangrijke wedstrijden vrij ben. Als het rooster gemaakt is, plan ik mijn trainingen en sociale activiteiten eromheen. Om het werk en de dienstbelasting aan te kunnen is het belangrijk om mentaal en fysiek fit te blijven. Omdat we uit ervaring weten hoe lastig, maar ook hoe belangrijk bewegen is en hoeveel het kan opleveren, hebben we Stichting Zorg voor Beweging opgericht. Met deze stichting willen we andere zorgmedewerkers inspireren en helpen om meer te bewegen naast hun werk.

Deze zomer start ik met mijn opleiding tot anesthesioloog in het UMC Utrecht. De opleiding duurt vijf jaar en bestaat uit verschillende stages in het ziekenhuis: op de operatiekamers, bij de preoperatieve screening, pijnpoli, Spoedeisende Hulp en Intensive Care. Ook daar draait het om samenwerken, overzicht houden en rustig handelen in acute situaties. Ik kijk er ontzettend naar uit om te beginnen, veel te leren, en de komende jaren bij te dragen aan goede zorg, onderwijs en onderzoek in het UMC Utrecht.